De man anno nu mag ook zichzelf zijn

Scheidend DSM-topman Feike Sijbesma en ex-topman Paul Polman van Unilever zijn uitgegroeid tot een moreel kompas van het Nederlandse bedrijfsleven. Zij vinden dat een bedrijf een grote verantwoordelijkheid heeft in de samenleving, zowel op het vlak van duurzaamheid als werkgeluk.

Deze wakkere leiders hebben hun bedrijven een hoger doel gegeven en gunnen dat hun werknemers ook. Zelfinzicht en passie zorgen voor transformaties op meerdere fronten. Het kan een geleidelijke weg van bewustwording zijn of een abrupte wake-up call van je lichaam. En waarom zou je dan niet eens die andere manier van voor jezelf zorgen ondergaan? Stukgaan in de sportschool of op de mountainbike tijdens een loodzware trail; helemaal niks mis mee. Maar dat andere pad inslaan en een proefles yoga ondergaan, zou je wel eens kunnen verrassen. Ontspanning door inspanning is niet de enige manier om je hoofd leeg te maken.

Wat is dat toch met mannen? Laten we voor een prikkelend begin even generaliseren. Mannen barsten van de overtuigingen over hun man-zijn. Niet piepen, niet huilen, altijd flink zijn, de sterkste schouders hebben, niet kwetsbaar overkomen want is zwak (en soft is voor mietjes), vooral niet praten over gevoelens, willen niks weten van zweverigheid, meten succes af aan hun werk, scheppen graag op over prestaties en willen niet onderdoen voor elkaar.

Klein beetje herkenbaar? Maar dat niet uitspreken? Prima, als je maar eerlijk durft te zijn tegen jezelf. Deze herken je vast ook: de mannengriep. Waar vrouwen bij een hevige verkoudheid, spierpijn in hun hele lijf en buikpijn, in veel gevallen de tanden op elkaar zetten en doorbikkelen op het werk, ook nog boodschappen doen voor het thuisfront en jengelende kinderen aan hun benen lijdzaam ondergaan, gaan mannen en masse voor de bijl met zakdoeken en pijnstillers en vragen om een liefdevol-uitgeperst-vers-glas-sinaasappelsap met een aai over de bol.

Stel dat we dit bezien vanuit een ander perspectief: hierover grapjes maken is té makkelijk. Hierbij stilstaand, bemerk je dat sprake is van een vreemd cultureel fenomeen. Mannen die ziek zijn, daarover hun beklag doen en zich zichtbaar ellendig voelen, worden weggezet als aanstellers. Want ook al lijkt het tegenwoordig normaal dat ook mannen hun emoties en gevoelens moet kunnen uiten, dat parttime werken ook tot de mogelijkheden behoort en dat vrouwen ook sterke schouders hebben… onze culturele inborst en de echte – ongeschreven- maatschappelijke normen en waarden laten ons kennelijk anders denken en handelen. Deep down houden we kennelijk toch van die sterke man met die brede schouders, die ons opvangt als we het niet meer zien zitten. Is het vaak DIE man die het voor ons mogelijk maakt om onze kinderen te zien opgroeien, omdat hij fulltime werkt. En niet alleen omdat hij dat per se wil voor zijn carrière. Mannen hebben wel degelijk oog voor de behoeften van de ander.

Deze paradox in onze samenleving heeft tot scheurtjes geleid in het klassieke beeld dat mannen van zichzelf hebben. En de klassieke vrouw doet daar doodleuk aan mee. Mannen hebben daarom ook baat bij anders kijken. Buiten de gebaande paden gaan. Openstaan voor meer wijsheid uit het Oosten. Verder kijken dan het bekende rijtje van alleen voor mannen.

Gezond nieuwsgierig zijn naar zaken die down to earth zijn en verre van zweverig. Die hun oorsprong hebben in oude culturen van duizenden jaren geleden, al dan niet ingegeven door een religie of levenswijze. Methoden en zienswijzen die hier in onze Westerse maatschappij het stempel alternatief hebben gekregen, want niet altijd gestoeld op de medische wetenschap. Maar die de moeite van het ontdekken waard zijn, omdat ze wel eens verrassend effectief kunnen zijn. Ze gaan voorbij aan de cyclus van Plan Do Check Act en zijn ook niet SMART, maar gaan naar een ander niveau. Waar het verschil kan liggen tussen je goed voelen en op het randje balanceren.

En over dat hoofd gesproken; dat blijft maar doorgaan. Terwijl even stoppen soms beter is. Vreemd klinkende behandelingen zijn misschien een ver-van-je-bedshow. Toch zou je ze kunnen omarmen. En dat hoef je niet van de daken te schreeuwen, maar erover vertellen mag wel. Zodat de man anno nu ook zichzelf kan zijn.

Wendy van Vliet – ButterflyEvolution

Tanja Noteborn

Tanja Noteborn

Founder Innergy | Vitaliteit & Duurzame Inzetbaarheid voor Trainees in het Bankwezen | Voor Productieve, Betrokken & Veerkrachtige Trainees | Hard Skills & Soft Healthy Habits

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Shopping Cart
Scroll naar top
0 Shares
Share
Tweet
Share